محمدرضا حسن رضایی - جدا شدن از امام ـ حتی به قدر یک لحظه ـ جدا شدن از خدا و امام زمان (عج) و جدا شدن از اسلام است

وصیت‌نامه شهید محمدرضا حسن‌رضایی بسم الله الرحمن الرحیم «و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتاً بل احیاء عند ربهم یرزقون» (آل‌عمران/۱۶۹) حقیر «محمدرضا حسن‌رضایی»، متولد ۱۳۴۸ و اهل قزوین، وصیت خود را در دو بخش بدین گونه عرضه می‌دارم. اول: اجتماعی با عرض سلام خدمت مطهر حضرت ولی عصر، مهدی موعود (روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء) و درود فراوان بر رهبر عظیم الشأن و یگانه اسوه‌ی مقاومت و پیروزی، پدر همه‌ی خانواده‌ی شهدا، نور دیده‌ی همه‌ی مسلمین جهان و قلب تپنده‌ی جهان اسلام، حضرت امام خمینی و با امید پیروزی عاجل برای رزمندگان غیور و پرتوان اسلام و رزمندگانی که امام امت درباره‌شان فرمودند: «من بازوی آنها را می‌بوسم، که دست و بازوی خداوند بالای بازوی آنهاست.» اما بعد: امت بیدار و هوشیار و ملت قهرمان ایران و مسلمین بیدار جهان! من افتخار می‌کنم که برای خدا و اسلام و برای اطاعت کردن و لبیک گفتن به فرمان حضرت امام و دفاع از حریم میهن اسلامی، به جبهه رفتم و به فیض شهادت رسیدم و این را هم عرض می‌کنم که بنا به گفته‌ی قرآن کریم، «شهدا را مرده مپندارید؛ چون آنها زنده‌اند و نزد خداوند (عز و جل) روزی می‌خورند» و همچنین لازم دانستم بنا بر وظیفه ـ اگر چه شما ملت عزیز، سرور و بزرگ حقیر هستید ـ چند چیز را به شما به صورت پیام وصیت کنم: اول) این که این زمان، زمان دفاع از اسلام و حریم خداوندی است و این دفاع هم به وسیله‌ی یک رهنما، راهور و رهبر انجام می‌گیرد؛ لذا برای دفاع، هیچ موقع و در هیچ زمان و مکان و هیچ شرایطی از یاد خداوند و حضرت ولی عصر (عج) غافل نباشید و از رهبر عزیزمان حضرت امام امت، جدا نشوید. جدا شدن از امام ـ حتی به قدر یک لحظه ـ جدا شدن از خدا و امام زمان (عج) و جدا شدن از اسلام است و در آخر جدا شدن از «ولایت فقیه» است؛ لذا از شما خواهشمندم که از رهبر عزیزمان و نور دیده‌ی همه‌ی مسلمین ـ حتی به قدر یک لحظه ـ جدا نشوید. دوم) این که این زمان، زمان وحدت اسلامی است. از وحدت کناره‌گیری نکنید و به خاطر چیزهایی که نمی‌دانیم و از آن اطلاع کافی نداریم و جزیی می‌باشد، وحدت خود را بر هم نزنیم. این دسیسه‌ی شیطان و دشمنان اسلام است، که می‌خواهند وحدت اسلامی مسلمین را بر هم بزنند و لذا شما باید با حضور خود در مراسم شهدا، تشییع جنازه‌ها و نمازهای جماعت و مخصوصاً با حضور هر چه باشکوه‌تر در نماز جمعه‌ها، پاسخ مثبتی به ندای خداوند که می‌فرماید: «واعتصموا بحبل الله جمیعاً و لا تفرقوا » (آل‌عمران/۱۰۳) و نیز پاسخ دشمن‌کوب به دشمنان اسلام و شیاطین شرق و غرب بدهید. سوم) از خواهران و برادران گرامی ام می‌خواهم که شئونات اسلامی را با حفظ حجاب و غیره رعایت کنند و بر وقار جامعه‌ی مسلمین بیافزایند و با حضور هر چه با شکوه‌تر در جبهه، هم خدا و هم حضرت ولی عصر (عج) و هم قلب مبارک و عزیز رهبرمان را شاد و کار جنگ را یکسره کنند و کسانی هم که نمی‌توانند در جبهه حضور به هم رسانند و همچنین خواهران و غیره، در پشت جبهه با کمک‌های نقدی و جنسی خود، آنها را یاری دهند. چهارم) از همه‌ی برادران و خواهران تقاضا دارم به خانواده های شهدا بی‌حرمتی نکنند. «خدایا، خدایا! تا انقلاب مهدی (عج) خمینی را نگه‌دار.» «اللهم عجل لفرج مولانا مهدی صاحب الزمان» و السلام علیکم و رحمه و برکاته ۲۷/۰۲/۱۳۶۵ دوم: اختصاصی برای خانواده پدر و مادر گرامی‌ام! سلام. امیدوارم که حال‌تان خوب باشد و برای سلامتی و طول عمر امام عزیز دعا کنید. برادران و خواهران عزیزم! به شما نیز سلام می‌کنم و امیدوارم حال‌تان خوب باشد. لازم می‌دانم به شما خانواده‌ی گرامی‌ام نیز چند امور را تذکر بدهم: اول) از ذکر خدا غافل نباشید و همیشه برای فرج آقا امام زمان (عج) دعا کنید و برای سلامتی حضرت امام و دیگر علمای اسلام دعا کنید و از رهبر عزیزمان نیز غافل نباشید و همیشه دعاگوی ایشان باشید. دوم) وحدت اسلامی را حفظ کنید و نماز و روزه و دیگر شئونات اسلامی را رعایت کنید. سوم) در نماز جماعات شرکت فعال داشته باشید و اگر برادرم قادر به رفتن جبهه بود، با رضایت خودتان به جبهه رهسپارش کنید تا اسلحه‌ی بر زمین افتاده‌ی مرا بردارد. پدرم و مادرم! در طول زندگی از زحمات بی‌دریغ شما بسیار متشکرم و چه کنم که زبان من قادر به تشکر از شما نیست. مرا حلال کنید و جسارت‌ها و بی ادبی‌های مرا ببخشید و احیاناً اگر از من رنجیده‌خاطر شده‌اید، مرا حلال کنید. باشد که خداوند شما را از جمیع گناهان پاک و حلال گرداند. در سوگ من گریه نکنید؛ چون که این سوگ نیست و افتخار است. می‌دانم در طول زندگی به من عشق و علاقه داشتید؛ ولی هر چه هست در فراقم مادر و پدر عزیزم! گریه نکنید و برای آمرزش گناهان من دعا کنید. کتاب‌هایم را وقف کتابخانه‌ی مدرسه کنید و مقدار مالی را از شهریه که حدود ۶ هزار تومان است، به جبهه بدهید و مقدار پولی را که در بانک «قم» است، آن را نیز تقدیم جبهه کنید. برای امام دعا کنید. و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته فرزند خدمتکار کوچک شما محمدرضا حسن‌رضایی ۲۷/۰۳/۱۳۶۵
بازگشت