سیدعلی خضری - شما را توصیه می کنم به فراگرفتن قرآن

<div id="will-content" style="text-align: justify; line-height: 1.8em; margin-top: 5px; padding: 10px;">بسم الله الرحمن الرحیم. اول: با درود بی&zwnj;کران به خداوند بخشنده و مهربان که به ما جان داد و ما را از خاک آفرید و به ما صورت زیبا بخشید و به ما عقل داد تا راه خوبی را از بدی&zwnj;ها جدا کنیم و راه مستقیم که در نماز به آن اشاره نموده، بیاییم و جداً شکر این همه نعمت&zwnj;هایی را که خدا برای ما فراهم آورده به جا آورده و از او سپاسگزاری کنیم. واقعاً که خداوند مهربان و حکیم است، حتی از پدر، مادر، برادر و خواهر مهربان&zwnj;تر، آیا در مقابل این همه نعمت باید کورکورانه عمل کرد؟ نه، در برابر چنین معبودی حتی هزاران جان دادن شیرین&zwnj;تر از همه لذت&zwnj;های دنیا است، هر کس لذت مهربانی و حکیمی خدا را بچشد میلیون&zwnj;ها جان در راه او فدا می&zwnj;کند، خداوندی که برای هدایت بشر انسان&zwnj;هایی پاک هم چون پیامبران و مهم&zwnj;تر از آن پیامبر آخر و امامان معصوم را که هرکدام گلی از گل&zwnj;های بهشتی بودند برای هدایت ما آفرید. ولی باز دیده می&zwnj;شود که ما موجودات که همیشه می&zwnj;خواهیم خود را در گرداب منجلاب فرو کنیم و خود فروخته شیاطین شویم او برای ما چنین کسانی را فرستاد تا ما را از گناه بر حذر بدارند، ولی باز دیده می&zwnj;شود افرادی آگاهانه تمامی اینها را زیر پا می&zwnj;گذارند، اینان خود فروخته&zwnj;اند و جایشان جهنم است، پس به خود آییم که در چه زمانی و برای چه آفریده شده&zwnj;ایم و هدف از آفریده شدن ما چیست؟ و برای چه زندگی می&zwnj;کنیم؟ آیا در برابر این همه مهربانی خدا که چشم به هر کجا می&zwnj;دوزیم دلیل بر حکمت اوست، به همه با یک چشم نظر می&zwnj;کند و برای ما همه نوع آسایش را فراهم نموده، آیا باید این گونه جواب داد؟! به خدا قسم عقب مانده&zwnj;ایم و هنوز آن طوری که باید خدا و پیامبران و امامان را بشناسیم نشناخته&zwnj;ایم؛ بیایید کمی به خود آییم و گول هوس&zwnj;های دنیا را نخوریم و آن کس را بشناسیم که همه از آن اوست. امیدوارم خداوند گناهان زیاد مرا ببخشد و مرا بیامرزد. خداوندا! مرا ببخش و توفیق عطا کن که در راهت بیشتر از این قدم بردارم و بیشتر از این تو را بشناسم و در هنگام گذشتن از پل صراط پاهایم را ملغزان، که همه امیدشان به تو بسته است. دوم: سلام به رهبری که مرا بیدار کرد و نگذاشت در گرداب منجلابی که کشور فرورفته بود ما نیز فرو رویم و بیدار شویم جداً باید قدر رهبر را دانست، دلسرد نشوید استوار و مقام باشید. سوم: سلام بر رزمندگان، مجروحان و درود بی&zwnj;کران به آن که درس عشق یعنی به معبود رسیدن را به ما آموختند، امیدواریم ما را شفاعت کنند. سلام بر پدر، مادر، برادران و خواهران گرامی&zwnj;ام! پدر عزیزم! مرا ببخشی که نتوانستم فرزندی شایسته باشم از تو کمال تشکر را دارم که مرا خوب تربیت کردی، ان شاء الله عوضش را از خداوند بگیری. بعد از مردن من لباس سیاه هرگز مپوش و به دشمنان دلخوشی نده. مادر گرامی&zwnj;ام! سلام و احسن به تو که به من با دامنی پاک شیر دادی و در آغوش اسلام رها کردی، امیدوارم مرا ببخشی که تو را زیاد اذیت نمودم، امیدوارم از گناهانم درگذری تا خدا نیز به حق پنج تن مرا بیامرزد. برادران گرامی، سلام. امیدوارم برای من طلب بخشش از دوستان کنید، شما برای من الگو بودید. امیدوارم بعد از من راه مرا پیگیری نموده تا اسلحه ام زمین نماند، شما را توصیه می&zwnj;کنم به راه خداشناسی و فرا گرفتن قرآن. خواهرانم، سلام. امیدوارم سلام مرا پذیرفته و مرا دعا کنید تا رستگار شوم، خواهرانم حجاب اسلامی را رعایت نموده و همیشه فروتن و مهربان شما که مهربان بودید مهربان&zwnj;تر باشید. پدر، مادر، برادران و خواهران! امیدوارم مرا ببخشید و از مردم برایم طلب بخشش نمایید و مرا ببخشید که مهربانی&zwnj;های شما را فراموش کردم و همیشه عجولانه تصمیم گرفته و شما را اذیت نمودم. مرا از یاد نبرید که من زنده هستم و شاهد حرکات شما می&zwnj;باشم، و با شما هستم. ان شاء الله از گناهان من در حق پدر و مادری و برادری و خواهری که کوتاهی کرده&zwnj;ام هر کدامتان بگذرید. مادرم، در عزای من لباس سیاه مپوش و مانند شیر دلیر باش و گریه و زاری نکن، از مهمانان من خوب پذیرایی کن و با همه آنها با مهربانی رفتار کن، مبادا خدای نکرده ناراحت شوید. برادران و خواهرانم، در مرگ من باوقار باشید و هرگز گریه نکنید. شما مرا به خدا قربانی داده&zwnj;اید، در برابر مشکلات مقاومت کنید و شانه خالی نکنید و به پدر و مادر خوبی کنید، تمام کارهای نیک زیر پای پدران و مادران است و لباس سیاه هرگز به تن نکنید و از دوستانی که به تشییع جنازه&zwnj;ام آمده&zwnj;اند به خوبی نوازش کنید و از مهمانان خوب پذیرایی نمایید. سیدعلی خضری</div>
بازگشت