علمدار رحمنی - درس خود را فراموش نکنید

بسم الله الرحمن الرحیم. «اگر با صد ضربه‌ی شمشیر بمیرم، بهتر از آن است که در بستر بمیرم.» از سخنان امام علی (ع). با درود و سلام بر یگانه منجی عالم بشریت مهدی موعود (عج) و نایب بر حقش خمینی بت شکن و سلام بر رزمندگان پر توان اسلام که در جبهه‌ها حماسه می‌آفرینند و چون کوه استوار در مقابل دشمنان ایستاده‌اند و سلام و درود بر شهیدان راه آزادی، از هابیل گرفته تا شهدای جنگ تحمیلی که با خونشان درخت اسلام را آبیاری نموده‌اند و هنوز هم آبیاری می‌کنند و بعد از این هم دیگران آبیاری خواهند کرد (این مطلب همانند آن است که دیگران کاشته‌اند، ما می‌خوریم ما هم می‌کاریم تا دیگران بخورند). حالا این ما ملت مسلمان هستیم و هیچ وقت نمی‌گذاریم حق را فنا کنند. پس وظیفه‌ تک تک ما است که نگذاریم خون شهیدان عزیزمان به هدر رود و باید همه با هم به سوی دشمنان حمله‌ور شویم. آیا شما نمی‌گویید که اگر ما در صحنه‌ کربلا بودیم نمی‌گذاشتیم که دست یزیدیان بر امام حسین (ع) برسد؟ و آیا شما نمی‌گفتید: ای کاش ما هم در کربلا بودیم و حسین (ع) را یاری می‌کردیم؛ ای کاش ما بودیم حسین (ع) را کفنش می‌کردیم و ای کاش ما بودیم آب برای فرزندان حسین (ع) می‌دادیم؟ حسین (ع)[با امام خمینی ] چه تفاوتی دارد، مگر نه این است که هر دو برای دین و قرآن و برای خدا قیام کرده‌اند، غیر این است؟ چرا روز عاشورا می‌شود، حسین حسین می‌کنید اما روز نبرد با دشمنان که می‌شود، پسرم پسرم می‌کنید! مگر شما همان مردم عاشورایی نیستید؟ چرا به جبهه‌ها نمی‌روید ای ملت؟ چرا ما باید به فکر مال دنیا بمیریم؟ چرا نباید به فکر مستمندان و رزمندگان باشیم و مثل آنها بمیریم؟ پس چرا این قدر شهیدان ما وصیت می‌کنند که امام را دعا کنید و به یاری بشتابید؟ پس ما باید به این شهیدان بگوییم که: نه این وصیت را نکنید؛ ما عهده‌دار این نیستیم. الآن ملت ما در جنگ است و ما یک لحظه از جنگ نباید فاصله داشته باشیم. به خدا قسم می‌خوریم، این راهی را که من رفته‌ام، بزرگترین راهی است که در نماز می‌گفتم: اهدنا الصراط المستقیم؛ خدا بر من عنایت فرمود و الا بهتر از این راه راهی نیست که شما در پیش بگیرید. ای مردم ! وصیت من بر تمامی خواهران دانش‌آموز این است که: درس خود را فراموش نکنند و هر چه می‌توانند در فکر بالا رفتن فرهنگ و ازدیاد فرهنگ خواهران باشند. ای دانش‌آموزان پسر و ای جوانان محل و ای ملت همیشه در صحنه! به پیش که فتح نهایی است و ای پیرمرد کشاورز! از همه مهمتر ای پدر و مادرم و ای برادر و خواهرم که پیروزی از آن مسلمانی است که همیشه به یاد خدا و امت واحده باشند؛که شما همانا امت واحده هستید. انجام دعا به جان امام فراموش نشود. اللهم اهدنا الصراط المستقیم صراط الذین انعمت علیهم غیر المغضوب علیهم والضالین. خدایا ما را به راه راست هدایت فرما، راه کسانی را که به آنها نعمت داده‌ای نه راه کسانی که مورد خشم تو قرار گرفته‌اند و نه راه گمراهان. خدایا، خدایا! تا انقلاب مهدی (عج) خمینی را نگهدار. آمین یا رب العالمین. بهمن ماه ۲۳/۱۱/۱۳۶۳. علمدار رحمانی
بازگشت