صادق دمیرچیلی - نمازهای جمعه و جماعت را ترک نکنید

<div id="will-content" style="padding: 10px; text-align: justify; line-height: 1.8em; margin-top: 5px;">بسم الله الرحمن الرحیم. &laquo;ولا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون&raquo;. (آل عمران/ ۱۶۹). به نام خدای رحمان. به نام خدای رحیم. به نام در هم کوبنده ی ستمکاران و یاری&zwnj;گر مظلومان و به نام او، که همه از اوییم و به سوی او رهسپار. سلام و درود بی&zwnj;پایان ما نثار مقدم مبارک یگانه منجی عالم وجود، واسطه&zwnj;ی بین غیب و شهود، حضرت بقیه الله الاعظم، مهدی صاحب الزمان (روحی و ارواح العالمین لمقدمه الفداه). سلام و درود بی&zwnj;کران ما بر تمامی شهدای به خون خفته تاریخ، از صدر اسلام تا کنون و آنانی که با ایثار خون خویش، درخت اسلام را آبیاری و با صدای خون خویش، خفتگان عالم را از خواب غفلت بیدار کردند و مجد و عظمت را برای اسلام و مسلمین و خواری و زبونی را برای کفار سیه&zwnj;روز، ارمغان آوردند. سلام و درود بر شما پدران و مادرانی که با فرستادن فرزندان خویش به سوی مسلخ عشق، عزت را بر ذلت برگزیدند. درود و سلام به شما پدر و مادر عزیز. می&zwnj;دانم که زحمت بسیاری برایم کشیده&zwnj;اید و می&zwnj;دانم که از جان خویش برای تربیت و هدایت من مایه گذاشته&zwnj;اید. من فکر نمی&zwnj;کنم خدمتی از دست شما برایم بر آمده باشد و برایم انجام نداده باشید. باری، در یک جمله بگویم که قلم و زبان و فکر من کوچک&zwnj;تر و قاصرتر از آن است که درباره&zwnj;ی شما و زحمات شما قلم فرسایی کند و می&zwnj;باید به شما تبریک بگویم که فرزندی تربیت کردید و او را برای دفاع از حیثیت اسلام و مسلمین و برای نبرد با کفار و منافقین، به جبهه&zwnj;ی جنگ فرستادید. پدر و مادر من! اگر سرنوشت من این است که خدا فوز عظیم شهادت را نصیبم کند، زهی سعادت و خوشبختی، که از این عالم فنا به آن عالم بقا بشتابم و در کنار &laquo;علی اکبر و امام حسین(ع) &raquo; و &laquo;قاسم بن الحسن(ع)&raquo; و سایر دوستان شهیدم باشم. کمی فکر کنیم، ما که باید بمیریم و این دنیای مادی را وداع کنیم، پس چه بهتر در راه خدا و برای او و به سوی او کشته شویم، که جز این نباید خود را به چیزی یا کس دیگری بفروشیم؛ وگرنه زیانکاریم. من می&zwnj;دانم، شاید زندگی من باعث خدمتی به اسلام و شما نشده باشد؛ اما امیدوارم خونم مثمر ثمر واقع شود. از کلیه&zwnj;ی اقوام و دوستان برایم حلالیت بطلبید و از همه مهمتر، از خود شما و برادران و خواهرانم می&zwnj;خواهم که از صمیم قلب، مرا حلال کنید و من هم از خدا برای شما طلب عفو و مغفرت می&zwnj;نمایم. همیشه با کارهای نیک خویش باعث خوشحالی روح من باشید. از خدا بترسید. تقوا را پیشه کنید. نمازهای جماعت و نماز جمعه را ترک نکنید. امر به معروف و نهی از منکر را از یاد نبرید و در کارها، خدا را در نظر بگیرید. و من را در گلزار شهدای قم دفن کنید. والسلام.۱۶/۱۱/۱۳۶۴. صادق دمیرچلی</div>
بازگشت