ولی رجبی - تا آخرین قطره‌ی خونم از اسلام و از وطن دفاع می‌نمایم

بسم الله الرحمن الرحیم. پدر جان! سلامٌ علیکم و مادر زحمت‌کش! سلامٌ علیکم و دیگر وابستگان! سلام. پدر جان! این‌جانب که در منطقه‌ی جنگی و در عملیات جنگی می‌باشم، [بر خود] واجب دانستم که [وصیتی بنویسم]، که وصیت بر هر [فرد] مسلمان واجب است. شما افتخار کنید که من در سنگر [جنگ] حق علیه باطل تا آخرین قطره‌ی خونم از اسلام و از وطن دفاع می‌نمایم. مادر جان! اگر شهادت نصیب من گردید، هیچ وقت گریه نکنید و به یاد کربلا و روز عاشورا باشید، که امام حسین (ع) و یارانش برای حق شهید شدند و در حال حاضر هم امام بزرگوارمان دستور داده که در مقابل کفار بجنگیم. مادر جان! اگر شهید شدم، مرا ببخش و دیگر این که، زن و بچه[ای ندارم] تا برای آنها وصیت کنم. مادر جان! اگر شهید شدم و مرا به گلزار شهدای«فارسجین» آوردند، از همه جلوتر می‌روی و می‌گویی: «خدایا! افتخار می‌کنم که فرزندم در راه اسلام و مرز و بوم [ایران] شهید شد»، تا من از شما راضی باشم و خواهشمندم نماز جمعه را فراموش نکنید و همیشه بروید. دیگر هیچ‌گونه عرضی ندارم. ۱۲/۰۸/۱۳۶۴. سرباز وظیفه ولی الله رجبی
بازگشت