عزیزالله رودباری - مرا یاد کنید

<div id="will-content" style="text-align: justify; line-height: 1.8em; margin-top: 5px; padding: 10px;">بسم الله الرحمن الرحیم.&laquo;نصر من الله و فتح قریب&raquo;. این وصیت&zwnj;نامه&zwnj;ی این&zwnj;جانب &laquo;عزیزالله رودباری&raquo; است. پس از ستایش خداوند متعال، [اقرار می&zwnj;کنم که]: خداوند یکی است و شریک ندارد و حضرت محمد (صلی الله علیه و آله)، رسول برگزیده&zwnj;ی خداست [و] حضرت علی (علیه السلام)، امام اول شیعیان [است] و یازده فرزندش بر حق&zwnj;اند و آخر[ین] امام ما، حضرت مهدی (سلام الله علیه و آله) می&zwnj;باشد. وصی من &laquo;حبیب&zwnj;الله&raquo; [است]. بعد از این، سه دانگ خانه در اختیار &laquo;رقیه&raquo; می&zwnj;باشد، تا هر چه&zwnj;قدر زنده است. پس از رقیه، این خانه مال &laquo;حسین&raquo; و &laquo;شعبان رودباری&raquo; می&zwnj;باشد؛ [پس] تا هر چه&zwnj;قدر رقیه زنده است، اختیار با خود رقیه می&zwnj;باشد. به هر دختر، ۱۵ هزار تومان دادم؛ به &laquo;مولود&raquo;، ۲۰ هزار تومان بدهید. &laquo;طیبه&raquo; بخش ۱۰ است [و] &laquo;ربابه&raquo; [هم] بخش ۱۰ است. &laquo;سکینه&raquo; ۱۵ هزار تومان گرفته است. &laquo;صدیقه&raquo; [هم] ۱۵ هزار تومان گرفته است. [یک] هزار تومان [هم] به &laquo;حاج غلامرضا&raquo; بدهید. &laquo;افسوس که روح در بدن نیست مرا / یک بلبل مست در چمن نیست مرا / یاران [و] برادران! مرا یاد کنید / رفتم به سفر، که آمدن نیست مرا&raquo;. ۲۹/۱۰/۱۳۶۱. عزیزالله رودباری</div>
بازگشت